دلیلشم اینه که ، اونجا آدما خودشون نیستن یا اینکه خیلی خودشونن و مبالغه میکنن. روابط واقعیه از بین رفته، بیشترش کلیشه شده. تولد دوستانی که حتا یادشونم نمیاری تبریک میگی. تولد دوستای صمیمیتم همنجا تبریک میگی. اما اگه اونجا یادت نیاره تولد خودتم یادت میره.
اینجا رو دوس دارم. چون فک میکنم خودمم و یه محیط باز و سفید که مثل فیسبوک شلوغ پلوغ نیست.
گاهی دلم میگیره، گاهی بیخودی گریه میکنم. گاهی- تازگیها همیشه- از اینکه پیر شدم ناراحتم.
پروژه همزمان با بچه خرید خونه است، که الان اینجا یه حباب قیمت ایجاد شده و نمیدونیم چه کنیم.
کلا،
زندگی سخته.
وقتی من ، ما شد...ما را در سایت وقتی من ، ما شد دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 10